15 februari 2009, skiën.

15 februari 2009, skiën.
De dag begint vroeg, want Tom moet om half tien klaarstaan voor zijn eerste les, en Sijbrand wil even mee.
Na een douche en een lekker ontbijtje staan Tom en Sijbrand op het skibusje te wachten.
Het eerste busje gaat hun neus voorbij, het tweede laadt de ski’s van Tom op, maar er is vervolgens geen plaats meer in het busje, dus de ski’s worden weer afgeladen. Afin, dan wachten we toch nog even?............tralalaaaa…. de mannen schijnt het niet te boeien, dus waar zouden wij ons druk over maken?
Uiteindelijk komt er om 09.20 uur een busje en kan het feest beginnen.






Erik en Gerda lopen naar de oefenpiste waar we een poosje naar de verrichtingen van de beginnersklas kijken. Tom baalt zichtbaar, het gaat hem uiteraard veel te langzaam, er zitten 13 mensen in zijn groep. Maar het is een kwestie van doorbijten, zullen we maar zeggen, de basis moet goed zijn.
Na een tijdje vertrekken we, Sijbrand wil skiën en Gerda en Erik willen ’s middags een privéles nemen, wel zo lekker als je een jaar niet geskiet hebt. We vragen bij de skischool of het nog mogelijk is een leraar voor 2 uurtjes te regelen en het is inderdaad nog mogelijk, onze skilerares heet Steffi, is 59 jaar en ze wacht ons om 2 uur ’s middags onder aan de piste op.
Omdat de gletscher is afgesloten door de harde wind en de lage temperatuur (-22 gr C) is het bij de skilift nogal druk, iedereen komt naar “onze” berg, de wachttijden vallen gelukkig toch nog mee, in het dalstation sta je ongeveer 5 minuten in de rij, bij de tweede lift halverwege de berg zijn er geen wachttijden meer.



We nemen dus de lift, en stappen daarna over in de volgende. Hier wordt het aanzienlijk kouder, maar het is weer erg mooi en de zon schijnt volop. Steffi probeert ons weer de goede technieken aan te leren, maar Sijbrand haakt na 3 kwartier af, het gaat hem veel te langzaam en weet het natuurlijk allemaal veel beter….okee, ajuu, veel plezier! Erik en Gerda zijn gewillige studentjes en doen alle oefeningen weer braaf na. Na 2 uurtjes lekker skiën zitten we met Steffi bij der Lederhosen aan een lekker drankje.



’s Avonds staat er zelfgekookte spaghetti op het menu, dit vindt Tom zooooo lekker, vooral de saus!
Na het eten gaan we nog even naar de Lederhose (een barretje onderaan de piste) waar we een aantal gezellige uurtjes vertoeven, de jongens krijgen les van de barkeepers in Oostenrijkse gewoontes …



Verder zijn we er ook eindelijk weer achter hoe een parkietje in het Duits heet …(Sijbrand moest dit voor Duits leren, een zeer functioneel woord…) weten jullie het?
In Oostenrijk weten ze het niet, een wellensittich dus! (spellingfouten voorbehouden).
Uiteindelijk gaan we lekker naar ons bedje, Tom moet weer om 8 uur op voor de tweede skidag!...
Schuuus !!!!!!!!