Wolliesinlederhose 2009: februari 2009

dinsdag 24 februari 2009

21 Februari Alweer een heleboel sneeuw, en terug naar huis.

Vannacht hebben Erik en Gerda slecht geslapen, we werden regelmatig wakker van het schrapen van de sneeuwschuivers door de straten in Kaprun.
De jongens sliepen zoals gewoonlijk weer dwars door alles heen...

De wekker ging vandaag om half 9 ,we keken uit het raam o nee het sneeuwt weer…
We hadden ons voorgenomen om nog de laatste dag te gaan skieen ,we hebben immers nog tot vanavond 20.00 uur de tijd ,dan vertrekt pas de bus.
Erik haalt snel even wat warme kaisersbroodjes en jus’do range bij de supermarkt en eten ons laatste ontbijt in het appartement.
Nog even de vaat in de vaatwasmachine en verlaten om 10.00 uur de kamer.
We zetten onze koffers met de lift in de kelder scheelt weer gesjouw.

Onder het ontbijt werd het al duidelijk dat het skieen niets zou worden vandaag .
Enigszins teleurgesteld leveren wij onze skispullen bij de skiverhuur naast ons appartement in.
Erik en Gerda gaan nog even wat boodschapjes en souveniertjes voor de moeders halen,de jongens gaan nog even het dorp in.
Daarna maar gaan we nog even naar de Lederhos’n en nemen wat lekkers te drinken.
Op de skipiste is het erg rustig vandaag sneeuw en een wisseldag.
Precies om 20.00 uur s’avonds stopt de bus bij de VVV in Kaprun.
We krijgen een plaats toegewezen dit keer onder in de bus.
We moeten onderweg in Oostenrijk een zestal plaatsen aandoen,dat betekent nog 3 uur rondcrossen.

Rond Tirol begint het weer gigantisch te sneeuwen en er ligt al zoveel daar,je kan bijna niet meer over de bergen sneeuw heenkijken die langs de weg liggen.
Op de daken van de huizen ligt een dikke meter sneeuw,en het gaat maar door…

Eindelijk om 23.00 uur passeren we de Oostenrijkse grens uiteraard sneeuwt het nog steeds.
We proberen zo goed als het gaat wat te slapen in de bus, dit doet ieder op zijn eigen manier met kussens dekens enz.

Na ongeveer 4 en een half uur rijden stoppen de chauffeurs even voor de wissel.
We rijden nog steeds door de sneeuwbuien en rond het Zwarte woud komen we achter een aantal sneeuwschuivers vast te zitten uiteraard rijdt er een politiewagen voorop.
Tot zeker halverwege Duitsland sneeuwt het en het laatste stuk van de reis gaat gelukkig voorspoedig.

Om ongeveer half negen zondagmorgen zijn we bij de Nederlandse grens.
We eten wat bij het A.C restaurant in Zevenaar,hier gaan ook de eerste mensen eruit .
Daarna nog langs Arnhem,Utrecht,Amsterdam,Zaandam.
En eindelijk om ongeveer 13.00 uur stappen we uit bij station Wormerveer...

Uiteraard hebben we onderweg even de ouders gebeld dat we er aankwamen.
Wederom onze dank voor onze ouders die weer op onze veestapel hebben gepast!
Sijbrand rijdt met Tom en zijn vader naar huis
Helaas moeten we in de auto naar huis horen dat onze oude lieve hond Thomas van vrijdag op zaterdagnacht is overleden .

R.I.P THOMAS.

zaterdag 21 februari 2009

20 februari 2009, weer sneeuw, sneeuw, sneeuw.

We worden wakker (althans Erik en Gerda) om 8 uur, we kijken naar buiten en zien dat het alweer sneeuwt ! De jongens zijn gisteravond “uit” geweest en liggen nog lekker te knorren.
Echt lekker skiëen is het niet met zulke dikke vlokken, maar even afwachten wat de jongens willen. Gerda haalt broodjes en verse jus, en na het ontbijt stemmen we even, skiëen of naar Zell am See? De meeste stemmen gelden, 3 tegen 1, jammer dus Sijbrand!

Om kwart over 11 stappen we in de bus en rijden lekker “zwart” naar Zell am See, onze skipas van gisteren is immers niet meer geldig in de bus ;) ach, soms heb je mazzel…
In Zell am See sneeuwt het mogelijk nog harder, we lopen een tijdje door het dorp en bekijken wat winkeltjes, maar na een uurtje in dit weer hebben we het wel gezien en duiken een gezellig hotel/restaurant in waar we een kleinigheidje eten.

Om een uur of half 2 vinden we het weer tijd om terug te gaan, het gaat steeds harder sneeuwen. De bus laat lang op zich wachten en er komen steeds meer mensen bij de bushalte, moet dit dan allemaal richting Kaprun?.... Uiteindelijk komt daar een bus die volgens ons naar Kaprun gaat, maar helaas, gv@#%r, we rijden via een touristische route langs een aantal dorpjes en belanden uiteindelijk weer netjes in Zell am See, op de exacte plek waar we ingestapt zijn!

Fijn hoor, gelukkig arriveert daar (al) na 5 minuten de juiste bus en we proberen natuurlijk weer via de achteringang in te stappen. Helaas hebben deze zuinige Hollanders deze keer iets minder geluk, de bijdehante buschauffeur doet de achterste deuren niet open en verlangt van iedereen een ski- of buskaartje, maar onze skikaart is van gisteren dus dit ritje kost ons 11 euro….

In Kaprun aangekomen gaan de jongens naar de kamer om alvast hun koffers in te pakken, daarna willen ze nog naar de sauna en het stoombad, voor de tweede keer deze week.
Erik en Gerda gaan nog even onder aan de piste naar de Lederhos’n, waar het inmiddels ook al aardig druk is. Er wordt weer gezellige muziek gedraaid en de sfeer zit er goed in. Voor de meeste mensen was dit vandaag hun laatste vakantiedag en de meesten gaan vanavond weer richting huis.
Behalve wij.

vrijdag 20 februari 2009

Donderdag 19 februari 2009. zon.zon,en koud

Geschreven door Tom & Sijbrand.

Erik, Gerda en Tom gingen vanmorgen twee uurtjes lessen.
Wederom weer leren bochtjes maken, ja wat anders?
Sijbrand werd achtergelaten in het appartement en kwam na een halfuurtje aanzetten.
Na de les gingen Tom en Sijbrand nog even samen skiën, Erik en Gerda ook.
Afgesproken bij de Eisbär, een restaurantje op de helft van de piste, om wat te eten.
Daarna zijn Tom en Sijbrand nog een keer helemaal naar boven toe geweest (2 liften).
Eenmaal beneden, niet meer geskied, maar nog even wat gedronken en toen naar het appartement toegegaan. Vanavond gaan we uit!

Zoals jullie hebben kunnen lezen is dit het verhaal van onze jongens ,we barsten bijna in snikken uit wat een inspiratie hebben de heren..

Het is vandaag donderdag de wekker gaat dit keer om half 8, ook Tom en Sijbrand moeten
opstaan.
Het is min 15 en een schitterende blauwe hemel. Om 8.30 zien we Steffie onze lerares aankomen.
We hebben afgesproken dat we een privéles van twee uurtjes nemen om ons nog extra techniek bij te leren, achteraf blijkt het voor Tom een groot succes te zijn.
We gaan omhoog met de lift en zien allemaal kleine flitsjes in de lucht, dit zijn dus allemaal ijskristalletjes die in de luchtzweven een erg mooi gezicht dus.

Het is boven berekoud, zó koud dat de ski’s geeneens meer lekker door de sneeuw heen glijden.
Alles knispert en als je de stok in de sneeuw steekt piept hij net alsof je een biljartkeu krijt.
Na twee uurtjes les kunnen we concluderen dat Tom zijn techniek is 100% is verbeterd!
Dit betekent dat je meerdere keren de berg af kunt zonder moe te worden Tom en Sijbrand!
Om 12.30 gaan we op de piste eten Tom en Erik nemen een tosti , Sijbrand een bord spaghetti en Gerda een Goulashsoep.

Gerda en Erik stoppen om 14.00 uur met skieeen en gaan lekker op het terrasje zitten bij de Lederhose’n.
Om ongeveer 16.oo uur houden de jongens het ook voor gezien ze nemen nog een schiwasser en gaan ons lekker douchen op de kamer.

Vanavond eten we thuis,frankfurters aardappelsalade brood en goulashsoep.
Daarna gaan de heren op stap dit was afgesproken,ze moeten om 1 uur thuis zijn.
Om 00.45 komen de heren thuis ze hebben het erg gezellig gehad ze zijn bij de Baumbar en het Pavillion geweest!
Eindelijk kunnen wij ook gerust slapen …
Chuuusss...

donderdag 19 februari 2009

Woensdag 18 februari 2009, Skieën en Krimmeler Wasserfallen.

Vanmorgen staan Gerda en Erik vroeg op, de jongens mogen uitslapen vandaag.
Het weer is vandaag geweldig een strak blauwe lucht en een temperatuur van -11 in het dorp.
Wij gaan om kwart over 9 de lift in .
Het is zo koud dat de haren in je neus bevriezen na enkele afdalingen stoppen we even op een terras op de piste en nemen een warme chocomel mit zhane.
Het uitzicht is als een ansichtkaart we genieten echt!
Er ligt een verse sneeeuwlaag van 50 centimeter en de piste is perfect geprepareerd.

Om ongeveer 11 uur zien we de jongens ook op de piste.
Wij gaan nog 5 keer omhoog en uiteraard naar beneden, daarna nemen we een bankje bij de Lederhose’n en blijven daar 2 uur lekker in het zonnetje zitten…
Ondertussen zijn de jongens nog 3 maal de piste afgesuisd en eten een heerlijke hamburger bij de Lederhose’n.

Daarna gaan we naar de Krimmeler Wasserfällen met de trein. Op internet wordt je een geweldige sprookjestocht beloofd met een panoramatrein en een fakkelwandeling, maar het lijkt werkelijk nergens op, alles wat ze beloven op de internetsite gebeurt nicht…
Haverwege het traject worden we overgeheveld in een busje dat naar Krimml rijdt, en vanaf het parkeerterrein lopen we in ongeveer een kwarier naar de “(bijne) bevroren waterval, waar we heel dichtbij skunnen staan, de waterval is 180 meter hoog,er kwam nu 400 liter per minuut naar beneden , terwijl er in de zomer op sommige momenten in een regentijd 60.000 liter per minuut naar komt!

We hebben lekker gegeten in een restaurant aan de waterval gelegen, hebben herten gezien die daar tegen de avond komen eten bij de voederplaats, en zijn daarna met een taxibus voor ons hotel afgeleverd.
Sijbrand en Tom zijn nog even naar de Lederhose’n en de Baumbar geweest.
Ze waren vroeg thuis want er staat voor morgenochtend wederom een privéles gepland, Tom gaat met ons mee!

Dinsdag 17 februari 2009, sneeuw, sneeuw, sneeuw……..

Vandaag staan we op en zien dat het buiten aardig wat sneeuw ligt, en nog steeds sneeuwt.
Na het ontbijt maakt Tom zich klaar voor zijn (HOERA! LAATSTE) les en staat om 09.15 klaar voor het busje (dat niet! komt,…….) Afijn, dan maar lopen. Wij hebben besluiten niet te gaan skieën in verband met de sneeuw, dus kijken naar een leuke aflevering van Banana-split en gaan daarna naar Tom.

Tom heeft inmiddels afscheid genomen van zijn skiklas en zijn skileraar wenst hem nog veel plezier. Dat betekent dat de jongens vanmiddag EINDELIJK samen de grote berg af kunnen! We drinken een warme chocolademelk en daarna gaat Tom nog een paar keer het heuveltje op omdat hij zijn skikaart nog moet opmaken.

Daarna gaan we middageten bij Zaufenberger en lopen naar de skilift. Het sneeuwt nog steeds maar de jongens pakken de skilift naar boven en ondanks het barre weer gaan ze nog twee keer de berg af. Tom is daarna aardig moe en de jongens stoppen allebei, heel verstandig.

Het is de beurt aan de jongens om voor het avondeten te zorgen, we zullen het maar geen koken noemen, want we staan te emmeren met twee electrische pitjes, wat een gedoe zeg, dat zijn we echt niet gewend, maar uiteindelijk hebben we toch nog aardige vissticks met brood…
’s avonds mogen de jongens nog even het dorp in tot half elf en gelukkig houden ze zich prima aan de tijd, daarna gaan heel snel onze lichtjes uit!

dinsdag 17 februari 2009

16 februari 2009, Lessen en Skieën.

Zoals gebruikelijk staan we om 8 uur op, Tom gaat altijd als eerste onder de douche.
Het leven van Tom wordt elke dag een stukje zwaarder …
Was het maar dinsdag dan is dat stomme skiklasje over, en ook niemand spreekt Nederlands in zijn skiklas.

Vandaag vertrekt Tom weer met de skischoolbus, het is een hele rit, ongeveer 1 minuut rijden en een kleine 5 minuten lopen… Zoals gewoonlijk wordt er weer geoefend op de babypiste.
Ondertussen gaan Gerda en Erik boodschappen doen bij supermarkt, we hebben vandaag niet veel nodig.

Sijbrand gaat met de bigfoots (kleine skietjes) de skipiste op, we spreken af dat Erik de portofoon aan houdt, dus als er wat is dan kan Sijbrand ons altijd bereiken.
Erik en Gerda gaan Tom bezoeken en moedigen hem van een afstand aan.
We zien dat de groepen zijn opgesplitst en vrezen dat Tom nog in het stuntelgroepje zit …
Maar nee hoor hij zit in de “gevorderde” groep en vanmiddag gaan ze om half twaalf de kleine oefenpiste op, hier moeten ze met een sleepliftje omhoog.
Ze krijgen nog enig onderricht in het plaatsen van de schijf tussen de benen, kopen een pas voor de lift, en daarna vertrekt Tom in een vloeiende beweging naar boven.

Om half 1 gaan we eten bij Zaufenberger vlak bij de skipiste .
De jongens eten een hamburger met friet en Gerda en Erik eten een Zwitserse worstsalade.
Na het eten gaan Tom en Sijbrand weer skieën .

Erik en Gerda gaan voor de avond een Restaurant uitzoeken, we gaan eten bij hotel gasthof Mitterregger, zij hebben vis op de kaart, Tom vindt dat wel eens lekker.
Om 3 uur komt Tom weer thuis en Sijbrand komt ook weer van de piste af.
We gaan nog even chillen en om 18.00 uur gaan we eten. We eten vandaag vroeg omdat er vanavond een show is van de skischool Kaprun aan het begin van de Maiskogel.
Het eten smaakte heerlijk.

Om 20.00 uur begint de skishow, we zien diverse stunts met mooie sprongen op ski’s en snowboards en het vuurwerk aan het eind was erg mooi.

Na nog een afzakkertje in de stampvolle Lederhose waar er al een aantal mensen op tafel stonden, vertrokken we weer naar huis om nog even na de t.v te kijken,daarna het bedje in en waren in no time vertrokken.

Chuuus!!!!

maandag 16 februari 2009

15 februari 2009, skiën.

15 februari 2009, skiën.
De dag begint vroeg, want Tom moet om half tien klaarstaan voor zijn eerste les, en Sijbrand wil even mee.
Na een douche en een lekker ontbijtje staan Tom en Sijbrand op het skibusje te wachten.
Het eerste busje gaat hun neus voorbij, het tweede laadt de ski’s van Tom op, maar er is vervolgens geen plaats meer in het busje, dus de ski’s worden weer afgeladen. Afin, dan wachten we toch nog even?............tralalaaaa…. de mannen schijnt het niet te boeien, dus waar zouden wij ons druk over maken?
Uiteindelijk komt er om 09.20 uur een busje en kan het feest beginnen.

Erik en Gerda lopen naar de oefenpiste waar we een poosje naar de verrichtingen van de beginnersklas kijken. Tom baalt zichtbaar, het gaat hem uiteraard veel te langzaam, er zitten 13 mensen in zijn groep. Maar het is een kwestie van doorbijten, zullen we maar zeggen, de basis moet goed zijn.
Na een tijdje vertrekken we, Sijbrand wil skiën en Gerda en Erik willen ’s middags een privéles nemen, wel zo lekker als je een jaar niet geskiet hebt. We vragen bij de skischool of het nog mogelijk is een leraar voor 2 uurtjes te regelen en het is inderdaad nog mogelijk, onze skilerares heet Steffi, is 59 jaar en ze wacht ons om 2 uur ’s middags onder aan de piste op.
Omdat de gletscher is afgesloten door de harde wind en de lage temperatuur (-22 gr C) is het bij de skilift nogal druk, iedereen komt naar “onze” berg, de wachttijden vallen gelukkig toch nog mee, in het dalstation sta je ongeveer 5 minuten in de rij, bij de tweede lift halverwege de berg zijn er geen wachttijden meer.

We nemen dus de lift, en stappen daarna over in de volgende. Hier wordt het aanzienlijk kouder, maar het is weer erg mooi en de zon schijnt volop. Steffi probeert ons weer de goede technieken aan te leren, maar Sijbrand haakt na 3 kwartier af, het gaat hem veel te langzaam en weet het natuurlijk allemaal veel beter….okee, ajuu, veel plezier! Erik en Gerda zijn gewillige studentjes en doen alle oefeningen weer braaf na. Na 2 uurtjes lekker skiën zitten we met Steffi bij der Lederhosen aan een lekker drankje.

’s Avonds staat er zelfgekookte spaghetti op het menu, dit vindt Tom zooooo lekker, vooral de saus!
Na het eten gaan we nog even naar de Lederhose (een barretje onderaan de piste) waar we een aantal gezellige uurtjes vertoeven, de jongens krijgen les van de barkeepers in Oostenrijkse gewoontes …

Verder zijn we er ook eindelijk weer achter hoe een parkietje in het Duits heet …(Sijbrand moest dit voor Duits leren, een zeer functioneel woord…) weten jullie het?
In Oostenrijk weten ze het niet, een wellensittich dus! (spellingfouten voorbehouden).
Uiteindelijk gaan we lekker naar ons bedje, Tom moet weer om 8 uur op voor de tweede skidag!...
Schuuus !!!!!!!!

zondag 15 februari 2009

13 februari 2009, de heenreis

Om 16.45 staan we aardig te vroeg bij station Wormerveer.
De eerste bus is helaas niet voor ons, en de tweede ook niet...:( tja, wachten duurt altijd lang, maar als onze bus uiteindelijk arriveert vertrekken we rap, uitgezwaaid door ouders van Tom en Rianne.

We zitten boven in de dubbeldekker en hebben prima stoelen die een heel eind naar achteren kunnen, dit ligt goed! Het eerste stuk in Nederland is echt het boemeltje van Purmerend.......van Wormerveer naar station Sloterdijk, dan naar Utrecht en Arnhem, om uiteindelijk in Zevenaar te eten. We nemen alle vier een patatje met een kroket en duiken daarna de bus in voor de eerste rit van 4,5 uur. De mannen zijn aardig tam, zwaaien onderweg naar andere buspassagiers, luisteren wat muziek en gamen wat. Na een tijdje gaat Tom slapen, wat redelijk lukt terwijl Sijbrand gewoon wakker is, afijn, de man met de hamer zal later ongetwijfeld komen....

Ook Erik en Gerda knappen een uiltje, totdat de malloot van een buschauffeur ons door de luidspreker (die IETS te hard staat) meldt dat we een kwartiertje stoppen voor rook- en plaspauze. BEDANKT voor de mededeling...

De rit gaat langer duren dan verwacht, het is erg druk en er zijn aardig wat sneeuwbuien, maakt niet uit, wij zitten warm en droog en zelf niet achter het stuur! Na de tweede stop van een kwartier rijden we Oostenrijk in en zetten dorp voor dorp de medepassagiers af. Uiteindelijk is het 11.00 uur als we in Kaprun arriveren.
In appartement Alpenrose worden we welkom geheten en de dames raden ons aan om eerst onze ski's en schoenen te regelen, dan maken zij de kamer even klaar. Dat gaat voorspoedig, we zijn de enige klanten (voor de gekte van vanmiddag en morgenochtend uit) we stallen de spullen in het naastgelegen depot en zoeken onze kamer op. Die is lekker ruim en de mannen confisceren meteen het grootste tweepersoons bed.

Tussen het woon- en slaapgedeelte zit een grote schuifwand, dus hebben we geen last van elkaar! Daarna besluiten we eerste eens wat te gaan eten, en gaan hiervoor naar een voor ons bekend adresje: Familie Zaufenberger, een slagerij met een mooi restaurant waar je HEEEEEELE grote schnitzels kunt eten! Na lekker gegeten te hebben wandelen Erik en Gerda naar de supermarkt naast ons appartement en de heren nestelen zich languit op bed met spelcomputers. Ook Erik slaapt zo'n anderhalf uur. Na een tijdje wordt het wel erg stil aan de andere kant van de schuifwand.... en ja hoor, de man men de hamer is binnengeslopen en Tom en Sijbrand liggen als baby'tjes te slapen, zie foto :)

Om kwart over zes vinden we het tijd om ze wakker te maken en een lekkere pizza te eten, de dame van ons appartement weet nog wel een goed adres. Oké, goede pizza's maar veel harde muziek. Na het eten gaan de heren nog even kijken onder aan de berg bij de Lederhose en wij zoeken onze kamer op. Gerda heeft nog niet geslapen en zoekt haar bed op, de heren volgen later.